Uzależnienie od alkoholu

A lkoholizm to choroba niezawiniona, przewlekła i postępująca. Jej cechą charakterystyczną, podobnie jak we wszystkich typach uzależnień, jest zaprzeczenie. Rozwija się bez świadomości – chory nie zauważa jej charakterystycznych objawów, pogarszania się stanu zdrowia ani niekorzystnych zmian w codziennym funkcjonowaniu. Osoba uzależniona od alkoholu jest przekonana, że może funkcjonować w pełni niezależnie i odpowiedzialnie – nie widzi potrzeby zwrócenia się o pomoc i nie podejmuje prób leczenia. Problem z uzależnieniem najczęściej zauważają osoby z najbliższego otoczenia alkoholika – próbują interweniować, lecz w bardzo wielu przypadkach ich działania są skazane na niepowodzenie. Wówczas konieczne jest zwrócenie się po profesjonalną pomoc do specjalisty i podjęcie odpowiedniej terapii, która zalecana jest na każdym etapie rozwoju choroby.

 

Sygnały ostrzegawcze i niebezpieczne zachowania w chorobie alkoholowej

Uzależnienie od alkoholu, podobnie jak każda inna choroba, cechuje się występowaniem charakterystycznych objawów. Pomocą w rozpoznaniu postępującego uzależnienia będzie przyjrzenie się i zwrócenie uwagi na typowe sygnały ostrzegawcze i niebezpieczne zachowania:
• Korzystny wpływ picia na samopoczucie – powoduje poczucie odprężenia, ulgi, zredukowanego poziomu stresu, osłabia poczucie winy, poprawia samoocenę, pozwala zwalczyć nieśmiałość, ułatwia zasypanie;
• Coraz częstsze sięganie po alkohol w celu poprawienia nastroju;
• Poszukiwanie i tworzenie okazji do wypicia, picie szybciej niż inni, coraz częstsze upijanie się;
• Ignorowanie zaleceń lekarskich dotyczących ograniczenia alkoholu lub całkowitej abstynencji;
• Możliwość wypicia coraz większej ilości alkoholu, tzw. „mocna głowa” wynikająca ze wzrostu tolerancji na alkohol;
• Trudności z przypomnieniem sobie przebiegu picia i wydarzeń z nim związanych (tzw. palimpsest alkoholowy, „urwany film”, „przerwa w życiorysie”);
• Sygnały od bliskich osób sugerujące ograniczenie lub zaprzestanie picia;
• Unikanie rozmów na temat własnego picia, reagowanie gniewem i agresją na prośby ograniczenia lub zaprzestania picia;
• Rozdrażnienie w sytuacjach utrudnionego dostępu do alkoholu;
• Picie w samotności przez osoby pijące wcześniej wyłącznie w towarzystwie, a w następstwie świadome ukrywanie swojego picia;
• Powtarzające się przypadki prowadzenia samochodu po spożyciu nawet niewielkiej ilości alkoholu;
• Podejmowanie „cichych” prób ograniczenia picia.

Świadomość choroby alkoholowej

Świadomość zaistnienia problemu to dobry początek podjęcia próby zmierzenia się z chorobą. W takiej sytuacji zawsze warto zwrócić się do punktu konsultacyjnego lub ośrodka leczenia uzależnień. Znajdziesz tam specjalistów oferujących profesjonalną pomoc osobom dotkniętym problemem uzależnienia, którzy rozwieją Twoje wątpliwości i udzielą wskazówek w podjęciu dalszych kroków.