Uzależnienie od leków (lekomania, lekozależność) -czym jest?

Z lekomanią mamy do czynienia, gdy człowiek zbyt długo lub w nadmiernych dawkach przyjmuje leki o właściwościach uzależniających. Często są one przepisywane przez lekarzy, gdyż różne schorzenia mogą wymagać kombinacji takich leków w różnych dawkach. Tego typu leki – podobnie jak alkohol i inne substancje psychoaktywne – mogą powodować psychiczny i fizyczny rozstrój w stopniu, który uniemożliwia przerwanie ich stosowania, gdyż w efekcie wywołuje zaburzenia organizmu zwane objawami abstynencyjnymi. Uzależnienie od leku najczęściej objawia się najpierw w sferze psychicznej, później wytwarza się zależność fizyczna. Charakteryzuje się głównie nieodpartą potrzebą, wręcz przymusem zażywania leku, gromadzeniem zapasów, występowaniem tzw. objawów abstynencyjnych, które pojawiają się po nagłym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, a także pojawieniem się negatywnych skutków przyjmowania innych substancji psychoaktywnych.

 

Uzależnienie od benzodiazepiny

Leki z grupy benzodiazepin działają uzależniająco – zajmują czwartą pozycję na liście substancji powodujących uzależnienie, zaraz po nikotynie, alkoholu i kanabidolach. Objawy uzależnienia od benzodiazepin są podobne do objawów uzależnienia alkoholowego, jednak w tym przypadku rozwój choroby jest uwarunkowany przez profil terapeutyczny, sam lek oraz indywidualne cechy organizmu. Benzodiazepiny mogą uzależnić już po 2-3 miesiącach systematycznego stosowania, ale zdarza się, że poprzez różne cechy organizmu uzależnienie pojawia się jeszcze wcześniej. Z tego względu leki z tej grupy przepisywane są z dużą dozą ostrożności, a w niektórych przypadkach w ogóle nie powinny być brane pod uwagę w procesie leczenia.
Możesz należeć do grupy pacjentów podwyższonego ryzyka jeśli:
cierpisz na nerwicę, stany lękowe, stany depresyjne, zaburzenia snu,
• jesteś uzależniony od innych substancji psychoaktywnych (np. od alkoholu),
• jesteś kobietą po 40-45 roku życia,
• jesteś osobą samotną, pozbawioną oparcia społecznego.